Op de 2de dag van marktrock was ik door andere verplichtingen spijtige genoeg niet aanwezig , en dus ook niet in staat om enkele foto`s te maken.
De tweede Marktrockdag, traditioneel een “Belgische” dag, bleek een topper. Kane, Milow (featuring Sarah Bettens), Soulsister, Hooverphonic en de totale waanzin van de Peter Van de Veire Love Show bleken stuk voor stuk een schot in de roos. Op het barstensvolle De Layensplein wist Zaki in geen tijd het Bal Populaire aan te vuren. 45.000 Marktrockgangers én Louis Tobback vulden het stadscentrum.
Even leek het erop dat burgemeester Louis Tobback de echte vedette van de dag zou worden. Zijn historische (want eerste) verschijning op een Marktrock-optreden haalde zelfs de tv-journaals, maar ook met een horde journalisten en cameraploegen in zijn kielzog genoot hij zichtbaar van het concert van Milow. Dat was dan ook zonder meer een hoogtepunt van Marktrock 2008: een utigebalanceerde set met verrassend veel meezingers, en als finale een guest appearance in “You Don’t Know” van niemand minder dan Sarah Bettens die voor de gelegenheid was overgevlogen uit New York.
Al toonde de godfather van de Vlaamse rock zich niet altijd even goed gezind, Raymond van het Groenewoud liet als eerste de Oude Markt vollopen en scoorde met hit na hit. Een ware explosie werd het pas bij Soulsister. Jan Leyers en Paul Michiels geven wegens studiowerk maar een paar concerten deze zomer, en hun passage op Marktrock gisteren was een feest van begin tot eind. Soulsister blijft een hitmachine zonder weerga en vooral Paul Michiels is een publieksopjutter die enkel in Koen Wauters zijn gelijke vindt. Als kers op de taart kregen het uitzinnige publiek de live primeur van “Dance For Me”, een song die in de studio zelfs nog niet aan mixing toe is.
et contrast tussen de hits van Soulsister en de wall of sound die Callier, Arnaert & band optrekken, is reuzengroot. Maar het Marktrock-publiek staat traditioneel open voor alles wat hun richting uitkomt, niet in het minst als dat alweer één van de grootste Belgische groepen is. Het openingsnummer ‘You love me to death’ zette meteen de toon voor een serie intieme songs. De voor de gelegenheid in een blauw licht ondergedompelde Oude Markt luisterde als betoverd naar de lang uitgesponnen nummers en feeërieke stem van Geike Arnaert. Callier, die het op zijn eigen ironische manier een ‘ongelooflijke eer vond om naast al die oude gloriën te spelen’ oordeelde dat het na vijf nummers dat het tijd was voor no more sweet music, om vervolgens de daad bij het woord te voegen. De toeschouwers lieten zich gewillig meedrijven op de vibe van favorieten ‘Jackie Cane’ en een geïnspireerde versie van ‘The world is mine’. Na een uurtje namen ze afscheid.
De fans schreeuwden echter zodanig lang om meer, dat er geen gehoor aan geven gewoon wreed ware geweest. Het publiek kreeg zijn bisnummers, en zong uit volle borst – maar uiteraard niet zo mooi als Geike – mee met kleppers als ‘Mad about you’ en het aanstekelijke ‘Sometimes’, dat ze brachten op een piano-bedje van Imagine. Meteen de zoveelste climax van deze tweede festivaldag.
Climax? De Peter Van de Veire Love Show bleek één langgerekte orgasme. Onder deskundige muzikale begeleiding van partygod Gerrit K., gunde Peter de Oude Markt een glimp op zijn waanzinnige wereld van striptease, acrobatie en Mega Mindy. “Jump Around” van House of Pain, “All You Need Is Love” van The Beatles en “Killing in the Name Of” van Rage Against the Machine: elke hit inspireerde Van de Veire tot een nieuwe outfit en een nieuwe stunt. Latex, rozen, een danspaal en natuurlijk een Megamindy-pakje waren maar een paar van de requisieten waarmee hij en 4 bevallige assistentes de show stalen. De Oude Markt bleef op het late uur volstaan, en de sfeer in de voorste gelederen kon je alleen maar omschrijven als totale hysterie. De nacht zou nog een tijdje duren, zoveel was zeker.
Bron : Marktrock 2008
Foto : Koen Rondelez
